Ten Square Games i polityka „Pay to Win”

Witam w pierwszym wpisie 2026 roku. Muszę Wam coś pokazać w tej spółce przez co zredukowałem udziały, ponieważ jest zbyt duże ryzyko moim zdaniem. A mianowicie zbyt agresywna polityka „Pay to Win”, która już w zasadzie zmieniała się w „Paywall” (Ścianę Płatności). W pewnym momencie gry postęp staje się niemożliwy lub absurdalnie wolny bez wydawania pieniędzy. Gracz F2P musiałby „grindować” (powtarzać czynności) przez miesiące, by osiągnąć to, co płacący zdobywa w minutę. Pokażę Wam to, ponieważ sprawdziłem to na własnej postaci.

Pay to Win

Pay to Win (skrót: P2W), czyli „płać, by wygrać”, to termin określający sytuację w grach wideo, w której gracz może uzyskać chociaż minimalną (najczęściej znaczną) przewagę nad innymi, wydając prawdziwe pieniądze. W kontekście darmowych gier mobilnych (model Free-to-Play / Freemium – takie jakie tworzy Ten Square Games) definicja ta jest szczególnie istotna i często budzi kontrowersje, jeśli jest zbyt mocno widoczna.

W grach mobilnych F2P twórcy muszą zarabiać, skoro sama gra jest darmowa. P2W pojawia się wtedy, gdy monetyzacja (mikrotransakcje) bezpośrednio wpływa na rywalizację i balans rozgrywki. Kupowanie skórek (skinów), strojów czy efektów wizualnych, które nie zmieniają statystyk postaci to nie jest Pay to Win! To najzdrowszy model dla rywalizacji (np. League of Legends: Wild Rift, Fortnite).

Główne mechanizmy Pay to Win:

• Kupowanie potęgi (Power): Gracz płacący może kupić broń, postacie lub ulepszenia, które są matematycznie silniejsze od tych dostępnych dla graczy darmowych (F2P). Jeśli płacący gracz wygrywa z graczem o wyższych umiejętnościach tylko dzięki lepszemu ekwipunkowi kupionemu za gotówkę – to jest definicja P2W.
• Paywall (Ściana płatności): W pewnym momencie gry postęp staje się niemożliwy lub absurdalnie wolny bez wydawania pieniędzy. Gracz F2P musiałby „grindować” (powtarzać czynności) przez miesiące, by osiągnąć to, co płacący zdobywa w minutę.
• Systemy energii i czasu: Wiele gier mobilnych ogranicza czas gry (np. punkty energii). Płacący mogą grać bez limitu, co pozwala im szybciej zdobywać doświadczenie i zasoby, budując przewagę nad tymi, którzy muszą czekać.
• Gacha i Lootboxy: Losowanie postaci lub przedmiotów za walutę premium. Często najsilniejsze postacie w „mecie” (najskuteczniejszej taktyce) są dostępne tylko z płatnych skrzynek z bardzo niskim prawdopodobieństwem wylosowania.

Pay to Win vs. Pay to Progress (Fast)
Często rozróżnia się te dwa pojęcia, choć granica jest płynna:

• Pay to Progress: Płacisz, aby przyspieszyć rozwój, ale ostatecznie gracz darmowy może osiągnąć dokładnie ten sam poziom siły, tylko zajmie mu to więcej czasu.
• Pay to Win: Płacisz za przewagę, której gracz darmowy nigdy nie osiągnie (np. ekskluzywne przedmioty premium) lub czas potrzebny na jej zdobycie jest nierealistyczny (np. 10 lat grania vs 100 zł).

P2W w Trophy Hunter

Pewnie większość znała definicję Pay to Win to teraz pokażę Wam jak to wygląda w praktyce na najnowszej grze Trophy Hunter. Ponieważ mamy tu Paywalla. W Trophy Hunter mamy obecnie 16 aren. Do Areny 10 wygląda gra normalnie jeszcze w miarę. By zdobyć Epicką Broń (najmocniejsze w grze) trzeba mieć 20 kart. A w arenie 11 i wyższych nagle skacze poziom do 50 kart! W praktyce trzeba grać dobre 3 miesiące i to regularnie by ją uzbierać…

Ale można sobie ją kupić za 209,99 zł, albo pany z USA mają taniej, bo za 49$. Potem jeszcze specjalną amunicję za 39,99 zł, albo od razu dla pewności, gdyby się pojedynki nie udały za 79,99 zł i mamy jedną arenę zaliczoną. I tak oto szybko mamy wydane 290 zł, by zaliczyć jedną arenę 🙂 Na kolejnej to samo. Taka sytuacja spotkała gracza Wiesława, który tak się zezłościł tym Paywallem ze strony twórców gry, że ją porzucił. Wcześniej już kilka dobrych stów wydał na grę, ale to mało…

Jeszcze dla jasności wytłumaczę jak się awansuje: w zaokrągleniu powiedzmy, że arena daje 2000 trofeów. Za zwycięstwo mamy +60 trofeów, a przegraną -70 trofeów. By przejść do kolejnej areny potrzebujemy 1300 trofeów. No i gdy już mamy 1200 trofeów to nagle sami przeciwnicy wyskakują z najmocniejszymi broniami z wyższych aren, do których my nie mamy dostępu!!! I jeszcze mają specjalną amunicję, którą możemy my mieć tylko za realne pieniądze w grze. Zatem trzeba bardzo dobrze celować by się przebić na wyższą arenę. Taka sytuacja opisana jest tutaj poniżej:

Na ostatnim zrzucie ekranu zwódźcie uwagę na wiadomość od gracza Remek o pazerności Ten Square Games. Oczywiście domyśliłem się, że taka sama polityka jest w innych grach TEN, a tutaj daję dowód. Co ciekawe głównym problemem spółki jest odpływ graczy ze starszych i głównych tytułów, czyli Hunting Clash i Fishing Clash. I przy takiej agresywnej polityce rozwoju postaci w grze ja nie widzę szans by ten odpływ zatrzymać. Oni zakładają, że nowi uzupełnią straty po uciekających, dojdą do wysokiego poziomu i…

…developer elegancko wyczesze ich z kasy zanim się wystarczająco wkurzą i porzucą grę!

To, co spotkało Wiesława jest najbardziej toksyczną formą Pay to Win. Nie chodzi tu nawet o to, że płacący ma łatwiej. Chodzi o to, że gra aktywnie przeszkadza niepłacącemu, podstawiając mu niemożliwych do pokonania przeciwników (boty lub „wieloryby” z wyższych aren) w kluczowych momentach.

Dodatkowo fakt, że przeciwnicy mają broń z wyższych aren, do których Ty jako gracz nie masz dostępu nawet za $ – to złamanie zasad Fair Play. W uczciwej grze rywalizacyjnej nie powinno się walczyć z kimś, kto ma matematyczną przewagę wynikającą tylko z dostępu do zablokowanych dla Ciebie treści. Więc niska moralność TEN za takie chwyty…

Wykres

Poniżej wrzucam wykres, o którym dałem znać jak doszło do poziomu oporu. Oczywiście nadal kluczowy opór w postaci całej tej luki dywidendy niewybity. Ale spółka ma idealne parametry do gryzienia funduszy i robienia kółek. Takie aktualizację mogę Wam robić. Jeśli chcecie dajcie znać w komentarzu.

07.01.2026 (Akt. 1)

Opór wybity i ładnie to wygląda teraz. Dużo spółek na giełdzie w tym TEN są wykupione. Więc mała korekta i na wybiciu oporu można na szybko wchodzić. Teraz został opór wynikający ze Góry Luki Dywidendy jak również psychologicznego, okrągłego 100 zł. Na wybiciu oporu trzeba było troszkę więcej energii przyłożyć, co widać po wolumenie. Na szczęście nadal są to duże, a nie ultra duże wolumeny, więc duży gracz nie opuszcza akcjonariatu 🙂

Parametry

Wskaźniki po pierwszej sesji 2026 roku. Jednak to niskie C/Z tak długo się utrzymujące pokazuje ryzyko znacznego odpływu graczy. Nawet giganty jak Adobe (od Photoshopa itd.) poległy na takiej polityce. Marże i rentowności nadal epicko rosną, ale to niczym wjeżdżanie na górę po coraz wyższej stromiźnie przy takiej polityce.

Podsumowanie

Fakt, że Trophy Hunter – relatywnie nowa gra, która powinna być w fazie budowania społeczności – już ma tak brutalny Paywall, jest sygnałem alarmowym. Jeśli TSG stosuje drapieżną monetyzację od razu w nowych projektach, sugeruje to, że nie wierzą w długoterminowe utrzymanie gracza (retencję). Chcą odzyskać koszty produkcji (ROI) błyskawicznie, zanim gracz się zorientuje i ucieknie. To uniemożliwia zbudowanie kolejnego długofalowego hitu na miarę Fishing Clash. Więc jest to strategia krótkoterminowa!

Inwestorzy widzą te świetne marże, ale wyceniają spółkę nisko, bo wiedzą, że te zyski są zagrożone. Rynek dyskontuje ryzyko, że „dojne krowy” (Fishing Clash, Hunting Clash) w końcu zdechną ze starości i przeeksploatowania, a nowa gra (Trophy Hunter) przez agresywne P2W nie zdobędzie wystarczającej bazy, by je zastąpić. W grach mobilnych nie ma lojalności. Konkurencja na PC i nawet konsolach kilka razy w roku oferuje takie promocje: Epic Games odpalił bombę! Dwie gry warte prawie 400 zł za darmo.

Dlatego jak nawet gigant jak Adobe, gdzie ludzie są od nich uzależnieni oberwał na takiej polityce to ja widząc to ryzyko zrobiłem wpis. Spółka nadal świetna pod robienie kółek, ale na długofalowy sukces się nie nastawiam. Aktualizację zrobię po reakcji na strefę oporu. A Wy, co myślicie o perspektywach Ten Square Games?

Kończąc życzę Szczęśliwego Nowego Roku 2026!